Het was te verwachten dat het koningshuis in het gelijk gesteld zou worden in het kort geding tegen pedoklup Martijn. En dus geschiedde. Weg met de foto’s van het kleine varkenskopje. Met dit deel van het vonnis heb ik geen moeite. Er is immers zoiets als beeldrecht en ook ik hoop in rechte te staan mocht iemand mijn kop voor doeleinden gebruiken die mij niet welgezind zijn. Toch hoop ik dat in deze zaak hoger beroep wordt aangetekend. Niet dat ik ook maar iets op heb met Martijn, maar vanwege de consequenties van de rest van het vonnis. Het tegenargument van de sitebeheerders in deze zaak, het ging om foto’s geplaatst op het forum door bezoekers, werd namelijk van tafel gemaaid met de ondoordachte redenering dat ‘het best mogelijk is pas reacties op een forum toe te laten na contrôle en goedkeuring door een beheerder’. Technisch zo waar als een koe, maar dit betekent dus dat elke site-owner vanaf nu verantwoordelijk (en aansprakelijk?) wordt gesteld voor elke reactie van zijn bezoekers. Dat is een zware last op de schouders van uitbaters van publieke fora. Of wat te denken van public knowledge sites als Wikipedia? Moet de organisatie die de sites host nu de facto elk geplaatst artikel onderschrijven? Hoe zit het met social network sites als Hyves? Wie bepaalt wat wel en niet door de beugel kan of wat de waarheid is?
Ik kan als beheerder van mijn blog niet op voorhand weten wie aanstoot neemt aan wat anderen op mijn site als reactie achterlaten. Kortom, het gevaar bestaat dat uit zelfbescherming diverse sites ermee ophouden. Dat dat afbreuk doet aan het publieke karakter van internet en de vrijheid van meningsuiting behoeft geen toelichting. Daarom hoop ik dat een hogere rechter dit vonnis vernietigt en een meer overwogen uitspraak over deze kwestie doet. Het is jammer dat in zaken gerelateerd aan internet als ‘nieuw medium’ er toch wel erg regelmatig veel te kort door de bocht wordt gevonnist door ’s lands rechters. Kennelijk heeft menig togadrager nog altijd geen warme relatie met internet. Waarom mij dat niet verbaast, daar mag u dan weer zelf over nadenken. En zoals altijd uw mening over geven. Zonder goedkeuring vooraf. (Voor de volledigheid vermeld ik nog dat -wegens spamgevaar- elke eerste reactie van een respondent wél goedkeuring mijnerzijds vereist.)
Archive for the 'Opinie' Category
Gristenen, baart!
In de categorie het kan altijd nog vunziger hebben we er weer een smakeloos tv-programma bij. De NCRV (jawel) heeft een kudde hopeloze wannabe-ouders -liefst 100 paren- gestrikt om aan een met camera vastgelegd wedstrijdje biggen deel te nemen. Om het allemaal niet té makkelijk te maken wordt een en ander aan elkaar geluld door Caroline Tensen, de zaaddodende hinnikende hamster. Vijf minuten in haar omgeving, daar kan geen morning-afterpil tegenop. Niets blijft hen en de kijker bespaard. Van spermapositief kledingadvies tot een analyse van de afgewerkte pagina’s van de Kamasutra (waar is de goeie oude tijd gebleven dat NCRV-ers zich uitsluitend bedienden van de voorgeschreven missionarishouding?), niks is te gek. En Carolientje houdt het allemaal leuk en gezellig. Een ernstig meevoelende blik hier, een schouderklopje daar, Tensen houdt het zootje wel koest. Mij lijkt het leuk als ze om de boel wat spannender te maken de eerste succesvolle bevruchter belonen met een publieke wip met een tegenkandidate naar keuze. Niet het individu, het collectief dient immers gediend! En wie van de heren zich niet volledig inzet, die krijgt een strafrondje op de hamster zelf. Ik denk niet dat de haagse katjesknijpers met dít programma moeite hebben, het idee van een verse lading gedreformeerde luiervullers klinkt hen als muziek in de oren. Eindelijk een antwoord op die als paddo’s uit de grond schietende plaag aan Mohammeds.
Mazzelpikken
Gouda boft maar. Al een tijdje heeft men er overlast van de Procambarus clarkii, ofteweel de rode rivierkreeft. Deze taaie rakkers zijn kampioen overleven en fokken en de omgeving van Gouda, met veel poelen, drassig land en slootjes en vaarten is een prima habitat voor deze krengen. Ze zijn ook in staat op het droge te overleven voor langere tijd en ze trekken en masse vrolijk door de bebouwde kom. Natuurlijk vreet de boer niet wat ie niet kent en dus wordt deze plaag gezien als iets engs en slechts. Ik zou het wel weten en meteen zoveel mogelijk van de rakkers bijeensprokkelen. Wat Gouda kennelijk niet weet is dat deze kreeft ook gekweekt wordt voor consumptie en erg goed te nassen is. Tja, ze zien er niet heel gezellig uit, zoals de meeste kreeftachtigen spreken ze weinig tot onze verbeelding op knuffelgebied. En ze hebben flinke happers dus een beetje voorzichtigheid kan geen kwaad. Dus, Gouwenaren, vanavond eet u kreeft!
7 procent
De NS laat via de media weten dat ze verwacht 7% aan omzet (reiskilometers) te verliezen door de invoering van de OV-chipkaart en voornemens is die 7% te compenseren door de kilometerprijs evenredig te verhogen. Klinkt op zich niet heel vreemd. Maar moet ik werkelijk geloven dat de NS vrijwillig enthousiast heeft geïnvesteerd in de chipkaart wetende dat het 7% omzetverlies als verwacht resultaat heeft? Kom nou, ik moet het eerste bedrijf nog zijn waar de directie groen licht geeft voor investering in een nieuw product dat al bij voorbaat verliesgevend lijkt. En dat die 7% nu pas ‘ontdekt’ is daar hoeven ze ook niet mee aan te komen. Er wordt nauwelijks nog iets nieuws op de markt gebracht waarvan niet op voorhand ingeschat kan worden wat de benefits zijn.
Nee, het lijkt erop dat er gewoon weer een lekkere prijsverhoging aankomt die sowieso gepland was (en wellicht een hoop van de investeringen in de chip-technologie kan betalen) die met een kutsmoesje verkocht wordt. Maar zoals vaker zal de goegemeente de schouders wel ophalen en blijmoedig de portemonnaie blijven trekken. Gelukkig heb ik een gloeiende hekel aan alles wat riekt naar openbaar massavervoer en maak ik er nooit meer gebruik van. Zelfs een OV-jaarkaart 1e klasse (in 1995 al ruimschoots duurder dan 7000 gulden) maakte het niet beter. Elke dag in trein en bus heb ik grondig vervloekt.
Heb meelij
De prijs van een publieke carrière, vooral eentje in de televisiewereld, is dat behalve de zegetocht naar de top ook de onherroepelijke neergang voor iedereen zichtbaar in full colour wordt vastgelegd. Voor de betrokken ‘voormalige ster’ minder plezierig, voor de kijker en de roddelpers vaak veel interessanter dan de opmars. De verstandigen kiezen er dan ook voor meteen zodra de neerwaartse spiraal is ingezet te verdwijnen van het publieke toneel, maar veel mediamensen zijn zo mediageil dat ze het niet kunnen laten te wachten tot ze neergeknuppeld zijn en door alles en iedereen worden uitgekotst.
Toen Hans van Lulligenburg het veld moest ruimen bij Koffietijd viel hij in een groot gat, er was geen programma meer waar zijn bruine harses in paste. Hoe beroerd moet het voor hem zijn geweest -na jaren elke dag de tv te halen- in één van de de Bijenkorfwinkels haarverzorgingsprodukten aan te mogen moeten prijzen. Dat heeft ie namelijk echt gedaan. Dat lijkt me echt nog vreselijker dan bijvoorbeeld naar een musical moeten kijken in het theater.
Gisteravond zag ik echter iets dat de sneuheid van Hans-in-de-bijenkorf onmiddellijk doet verbleken. U kent vast nog wel de naam Eddy Keur. Eddy is nooit echt een topper geweest, veel verder dan irritante eigengereide voice-over heeft hij het niet geschopt. Ik meen dat men hem nog eens een eigen spelletjesprogramma op tv heeft laten proberen dat roemloos ten onder ging. Exit Eddy. Dacht ik. Maar Eddy is klaarblijkelijk zo’n type dat koste wat kost de camera wil halen, ook al moet hij zichzelf daarbij compleet voor lul zetten. En dat is hem gelukt zeg ik u. En hoe.
Vanaf nu kunt u Eddy samen met zijn holmaatje Marco elke nacht op RTL8 bewonderen. Samen presenteren zij volgens het infomercial-format een ranzige ’show’ waarvan het hoofddoel is homofiele jongens en mannen zover te krijgen te bellen naar een datinglijn en te surfen naar wwwpuntboystonightpuntnl. Voor de lens grappen en grollen de twee hele enge mannetjes er dubbelzinnig op los en bespringen en bepotelen ze elkaar voortdurend. Behalve een salaris (mag ik hopen) krijgen de boys de vrijheid ook driftig reclame te maken voor zichzelf. U kunt Marco en Eddy, het kolderieke gay-koppel namelijk ook inhuren voor feesten en partijen. How low can you go…
Gelooft u mij, het was echt te erg voor woorden. Ik dacht dat ik het droomde, zelfs ik had zoiets genants niet verwacht. Controleer zelf maar een keer of ik gelijk heb. En heb dan ook even meelij met Eddy. Daarmee komt het namelijk nooit meer goed. Jamais.
Alles mag
Recent onderzoek leert dat ook de nuchtere Nederlanders (naar mijn bescheiden mening is die nuchterheid ver te zoeken) inmiddels banger zijn voor het klimaat dan voor extremistische aanslagen. Zo zie je maar wat reclame kan doen. In het Verenigd Koninkrijk is men al een stap verder, maar daar wordt dan ook heel hard gepushed om mensen ‘om’ te krijgen. Volg maar eens een tijdje de koppen van de BBC News Service en zie hoeveel er over het klimaat wordt gemekkerd en hoe venijnig en vakkundig elk tegengeluid onmiddellijk onschadelijk wordt gemaakt.
Een van de gevolgen van die massale gekte is dat overal en nergens de meest maffe plannen worden gelanceerd voor ‘oplossingen’. Zo levert de aankondiging dat een CO2- heffing op vlees serieus wordt overwogen nauwelijks nog afwijzende reacties op. Nog even en de ruft-taks is de normaalste zaak van de wereld.
Twee engelse wijsneuzen hebben een prachtidee voor het oplossen van het CO2-probleem bedacht. Letterlijk, want hun plan is gebaseerd op het oplossen van extra CO2 in zee. Zonder lachstuipen te krijgen wordt enthousiast het idee geopperd om miljoenen buizen met een lengte van 100 à 200 meter en een doorsnee tussen 3 en 10 meter verticaal in zee te hangen. Een klepsysteem moet ervoor zorgen dat water slechts in één richting door de buizen kan stromen, zodat -gevoed door golfbewegingen- koud water uit de diepte naar de oppervlakte wordt gepompt, omdat koud water veel meer CO2 kan bevatten. Met 134 miljoen van die gevallen zou tot 1/3 van de menselijke CO2-productie kunnen worden opgelost.
1 – Boei, 2 – Pijp, 3 – Waterinlaat, 4 – Klepsysteem annex uitlaat.
Als ik zulke dingen lees, en even vlug een inschatting maak van de kosten, consequenties en ‘haalbaarheid’ van zo’n ‘pijpenpark’ schieten de tranen in mijn broek van het lachen. Leuk hoor, wilde ideeën, maar dat dit soort fantasietjes onverkort de krant haalt is tekenend voor de situatie van het moment.
Ik zou willen pleiten voor de terugkeer van gezond verstand en objectiviteit, maar ik vrees dat ik een roepende in de woestijn ben. Toevallig heb ik onlangs het boekje ‘voor een succesvol leven’ van Bas Haring cadeau gekregen. Lees het vooral. Niet omdat Bas nou de wijsheid in pacht heeft, maar hij schrijft wel rake dingen over hoe denkbeelden ontstaan en automatisch ‘waarheid’ worden. Ik denk dat het CO2-geneuzel een prima voorbeeld van zijn theorie in de praktijk is. Of leest u al geen boeken meer vanwege de CO2-consequenties…
Met een korreltje zout?
Ojeetje, er wordt weer iets beweerd in het Verenigd Koninkrijk over hondsdolheid. Binnen tien jaar zou de wereld ervan verlost kunnen zijn, beweert een onderzoek van de uni van Edinburgh. Door massaal honden te vaccineren zou rabiës tot het verleden kunnen gaan behoren, aldus de onderzoekers. Nou geloof ik best dat het aantal menselijke slachtoffers van beten van hondsdolle (huis)dieren teruggedrongen kan worden en daarmee de kosten van behandeling, maar uitroeien? Ten eerste: succes met het vinden van alle honden (en dat blijvend!). Dan het aantal hondsdolle dieren van andere merken, lijkt me lastig die ook allemaal te vaccineren. En grootscheepse vaccinatieprojecten in zo’n beetje de helft van alle Afrikaanse landen? Sterkte! Trouwens, vaccineren wij niet allemaal al zo’n beetje elk huisdier dat meemoet over de grens? En? Hielp dat echt?
Nee, ik geloof niet in dit hallelujah-verhaal. Ik vind het alleen saillant dat dit nieuws uit het V.K. komt. Het eiland dat ook bij hoog en bij laag beweerde rabiësvrij te kunnen zijn en blijven door een moloch van een quarantainesysteem voor elk ingevoerd dier. Terwijl elke Engelse boer of jager (heu, wildstandregulator) toen al wist dat er allang hondsdolheid voorkwam op hun bodem en dat gedoe met wekenlange eenzame opsluiting van importdieren volkomen zinloos was. Is, geloof ik. Als het niet onlangs snel is afgeschaft. Ach ja, de Engelsen. ‘t Blijft een koddig volkje. Denken dat ze nog steeds het centrum van de wereld zijn. Terwijl ze zelfs in zo’n beetje alle ‘Engelse’ sporten door foreigners worden ingeblikt.
Een grappig (oud) voorbeeld van typisch eiland-denken was een krantekop die ik ooit zag. Er hing enorm dikke mist over het Kanaal en een deel van de bewoonde wereld aan weerskanten, zo dik dat alle vervoersverbindingen stilgelegd waren. In grote letters op de voorpagina van een nette Engelse krant: “Continent Isolated”
Cheerio, old chap!
No need for Joling
Een ticket to the tropics heb je er niet meer voor nodig; een gezellige typische tropenziekte kun je tegenwoordig al in het comfortabele rijke Noorden van Italië opdoen. In de streek rond Ravenna zijn zo’n 160 mensen besmet met het vectorverspreide Chikungunya. Eentje heeft het niet overleefd. Nu gaat u niet vectorren tijdens uw stedentripjes denkt u. Mis. Dat moeilijke woord (gaan we vaker horen zeg ik!) betekent in dit geval dat het virus verspreid wordt door muggen. De Tijgermug, die zijn opwachting maakt in Europa, heeft ‘geleerd’ dit virus over te brengen. Groot nieuws in de Mosquito Gazet denk ik. U kent dit virus nog wel, vorig jaar besmette het ongeveer het hele eiland Réunion, dat restantje Frans eigendom in Afrika. Dat vonden sommigen toen nog “net goed”, omdat de bruten daar op haaien vissen met -jawel- honden. Eigen schuld dikke bult. Ook elders op het Zuidelijk halfrond hield het huis, maar dat waren geen kolonieën meer van een Europees land dus dat kon hier toch niemand wat schelen.
Hoe lang zou het duren voor Ab Osterhaus het weer eens mag proberen? De fladderflu heeft hem geen blijvende roem opgeleverd (dat virus, H5N1, maakt overigens ook nog steeds slachtoffers op allerlei plaatsen, met name in Indonesië), misschien spreekt dit meer tot de verbeelding. Chikungunya klinkt ook spannender, als een dure koffiesoort of een exclusieve variant buffeldijenleer. Overigens lijkt het er vooralsnog op dat er nu (bewust?) niet al te veel ruchtbaarheid wordt gegeven aan het akkefietje in Italië. Prima, gaan wij intussen Wikipedia eens naspeuren op andere gezellige ziektes die we nog kunnen verwachten in de toekomst.
Het leven is verrukkulluk, toch?
Tabaksazijn
“De energienota valt dit jaar lager uit.”, zo kopten een aantal media onlangs. De markt reageerde met een reclamespotje. En in Den Haag ging het raderwerk knarsend een tandje sneller draaien. Hét moment om aan te kondigen dat de heffingen op energie weer verhoogd gaan worden. En zo geschiedde. Doel van de maatregel: Jaarlijks twee procent besparen op ons energieverbruik.
Veelrijders hebben bovengemiddeld vaker een auto op LPG of diesel. Dus moet de accijns op LPG en diesel maar weer eens omhoog. Dan gaan ze ‘dus’ minder rijden, omdat het duurder is geworden.
De sigaret moet nu echt maar eens een halt worden toegeroepen, we verhogen de accijns op tabak en verhogen de BTW. Nóg minder mensen zullen gaan of blijven roken. De prijs per pakje gaat met 25 ct omhoog.
Bakker Bart verhoogde enige tijd terug de prijs voor ‘drie broden ineens’ van 4,50 naar 5,25. Ik vermoed dat er direct een forse daling in het aantal verkochte broden moet zijn geweest. Helemaal zeker ben ik niet, ik zie nog niemand somber kijken daarbinnen. Of zou het effect van een prijsverhoging op verbruik gewoon een leuk smoesje zijn? Had ik ook maar iets dat u dagelijks nodig heeft en waar u mij voor betaalde, dan had ik ook een prijs om te verhogen. Niet om er aan te verdienen natuurlijk, nee, om u uw consumptie te laten beperken. Wat denkt u wel niet van me!
Nicky zit druk in de sollicitaties momenteel -er is gelukkig veel werk, de economie draait lekker- en naar het zich laat aanzien kan ze heel rap weer aan de slag. En zo hoort het. Goed voor de pecunia, goed voor het zelfvertrouwen (dat weet vast iedereen die wel eens zonder werk is komen zitten, als het allemaal wat moeilijker gaat dan je had gehoopt komt de onzekerheid om de hoek kijken) en goed voor Casper, die liever alleen met zijn Grote Vriend is. En voor mij, want ik ben ook niet gemaakt om altijd iemand om me heen te hebben.
In een van de vele vacaturebeschrijvingen kwam de titel van dit stukje voor. Het zal aan mij liggen, maar ik denk dan over degene die zoiets schrijft meteen het tegenovergestelde. Als je nog moet vrágen om humor, hmmm, tja. Beelden van streng kijkende gereformeerden dringen zich aan me op. Van die kreukloze sjakies die vinden ‘dat een grapje op zijn tijd moet kunnen.’ Huuuuu! Zo is de overtollige toevoeging die je nogal eens in de synopsis van een hele slechte B-film ziet: “Dolkomische verwikkelingen, dat wordt lachen” ook steevast een waarschuwing. Oppassen, alleen kijken als je Benny Hill en scheetkussens het toppunt van humor vindt.
Wie ook totaal geen humor blijken te bezitten, zijn de door de publieke omroep ingezette ‘moderne’ moslima’s De Meiden van Halal. Tenenkrommend kortzichtig, nooit uitdagend, nooit een keer zelfs maar de schittering van zelfreflectie en laat staan humor. Het soort programma waardoor (zelfs?) ik eerder opschuif richting meer gepolariseerde denkbeelden over moslims en integratie.
Des te duidelijker wordt hun nono-status als de meiden de duivel zelf in huis halen voor een ‘pittig vraaggesprek’. Omdat Hans Teeuwen onlangs nog een liedje zong waarin de meiden van Halal voorkwamen moest hij op de pijnbank bij de dames. Pijn voldoende, bij de hoofddoekjes dan, en tranen met tuiten om de verrassend leuke én helemaal rake reacties van Hansje. Absoluut kijken dus. Met dank aan Nicky, die dit stukje met video vond.
laatste reacties