Kinderen, niks voor mij. Echt niet. Zal er nooit aan beginnen, daar ben ik nu wel achter. Dus verwacht hier geen leuke foto’s van kwijlende babies of de open wonden van de moeders die ze hebben voortgebracht. (Prima programma, dat ‘De Bevalling’ destijds bij SBS6, zelfs mijn ex genas acuut toen ze voor het eerst in zo’n frikandel speciaal keek zal ik maar zeggen. Het ‘wonder’ van de geboorte. Ja, doei!). Wat ik echter heel goed snap, is dat ouders heel blij zijn met hun kroost, hun eerste ditjes en datjes, grappige bekkies die ze trekken, de idiote strapatsen die ze uithalen, iets wat allemaal verdwijnt zodra de zelfbewustheid en het gevoel voor schaamte hun intrede doen.
Er is maar een manier om die tijd vast te houden: maak foto’s en film je kinderen. Van mijzelf zijn er helaas heel erg weinig foto’s, en film hadden wij toen nog niet thuis. Dat vind ik oprecht jammer. Het grootste deel van mijn jeugd is nergens op de gevoelige plaat vastgelegd, op een paar walgelijke schoolfotograaf-kiekjes na. Helaas, niks meer aan te doen. Maar ik wens alle kinderen van nu oprecht toe dat hun ouders ze eindeloos fotograferen, opdat ze later een prachtcollectie hebben van hun eigen koddige kinderstreken. Dat zo’n verzameling ook voor derden zeer genietbaar kan zijn bewijst zusjezusje.nl, een uiterst genietbare verzameling foto’s van Juul en Daan, die door vader Frans uitgebreid zijn gefotografeerd en op deze mooie site terecht zijn gekomen.
Frans heeft bovengemiddeld talent voor fotograferen en foto’s bewerken, dat is duidelijk. Ik snap dat dat niet voor iedereen is weggelegd, maar zelfs als jouw foto’s meer doorsnee zijn, je kinderen en jijzelf zullen ooit dolgelukkig zijn met een complete verzameling van het opgroeiend addergebroed. Een paar tips die je kunnen helpen veelzeggende foto’s te schieten.

1. Begin vroeg met fotograferen, zorg dat je je camera kent.
2. Maak vooral foto’s van kinderen in hun eigen wereld. Dus niet geforceerd glimlachend, poserend op een stoel, maar spelend, boos, verdrietig, dwars, ziek. Alles is goed. Weg met die aangeklede poppetjes, gekamde haren, schone smoeltjes.
3. Schiet zoveel je maar kan en bewaar de echt goede foto’s apart, durf kritisch te zijn en rommel weg te donderen of in een mapje ‘bagger’ te bewaren.
4. Hoe meer je ze fotografeert, des te natuurlijker zullen ze reageren op de camera.
5. Vul niet elke foto met precies 1 compleet kind. Maak detailopnamen, of neem juist de omgeving mee die de foto haar karakter geeft. Zoals Frans laat zien, ook hun speelgoed speelt een rol in hun leventjes.
6. Ben niet bang om ‘awkward’ moments vast te leggen. Vaak is het alleen jouw eigen gene die je in de weg zit, de ‘dramatische’ foto’s blijken uiteindelijk de meest ontroerende.
7. Een kind leeft een halve verdieping lager dan jij. Neem je foto’s zo mogelijk vanuit hun perspectief. Ga plat op de grond, duik mee de zandbak in, en desnoods het zwembad. Met een beetje oefening…
8. Vreemde standpunten werken ook. Op de badrand staan, tussen de kindervoetjes door, door een gat in een schutting, noem maar op.
9. Neem vaker een camera mee, gebruik desnoods (liever niet) je gsm. Feestjes, de speeltuin, MacBurgerKingDonalds, allemaal dankbare -kleurrijke- omgevingen. Zelfs de supermarkt werkt.
10. Zorg dat paps en mams zelf ook hier en daar op de foto staan met de uk. Jij verandert immers ook.
11. Koppel foto’s eens aan de dag waarop ze gemaakt zijn, fotografeer een kind ook eens met een krant of eigentijds boek of tijdschrift. Grote reclameborden kunnen een dankbare hulp zijn.
12. Heb je een waardevol moment te pakken: schiet schiet schiet. Al maak je honderd foto’s, kost zeker met digitale camera’s geen hol. En kies later de goede eruit. again, be selective! De rest: vuilbak!!!
13. Als je durft (waarom niet!), leer jezelf knutselen met digitale foto’s. Zat software voorhanden, en nog veel meer tips en trucs online te vinden hoe je dingen het best kunt doen.
14. Ga je die weg op: blijf af van de standaard ‘leuke’ filtertjes. Allemaal heel leuk voor even hoor, die nep-waterverfimpressies, houtskool-bewerkingen en noem al die troep maar op. De toets van goede fotobewerking: als het goed is zie je naderhand niet 1-2-3 wat je nou precies hebt uitgespookt met een foto. Subtiel is het toverwoord. Geloofme nou: het is LEEEEEELUKKKK al die pauperfilterzooi. Tenzij je van woonwagenmooi houdt misschien. Keep it simple. Geen enge kaders, gewoon strak, simpel, tijdloos. Het gaat om de foto, niet de poespas eromheen.
15. Geniet! Vergeet niet van het moment zelf te genieten. En zie het fotograferen niet als een ‘must’. Stel geen absurde eisen aan jezelf. Laat werk van anderen je inspireren, niet ontmoedigen.
16. Heb geduld met kinderen. Laat ze hun gang gaan. Als het lukt ze in een compositie te krijgen zonder dat ze het vervelend vinden, componeer er vooral op los, maar als ze niet willen, LAAT ZE. Voor je het weet heb je een kind met een schurfthekel aan fotocamera’s. Als dat gebeurt kun je het bijna wel vergeten. Het moet een leuke of niet terzake doende bijkomstigheid zijn. Lukt het een keer niet, jammer dan. Je kunt problemen voor zijn door vooruit te denken. Heb je een kinderpartijtje, zorg dan vooraf voor goed licht, laat je kinderen als het kan daar gaan spelen waar ze geen last van jou hebben en jij mooie platen kunt maken.

Ik hoop oprecht dat zusjezusje.nl een inspiratie mag zijn voor je. Zelfs ik heb ALLE foto’s bekeken, iets dat ik zelf nooit had verwacht. Het blijven tenslotte kinderen.

NB. Let maar eens goed op: Frans maakt prachtprenten, maar ook hij heeft allengs heel veel bijgeleerd. De eerdere foto’s (achteraan in het album) zijn duidelijk ‘gewoner’ dan zijn meer recente platen. Gewoon door het te doen dus, te experimenteren. Maar petje af voor deze prachtsite, Frans! En dank aan Switchbl8 voor de link.