Het hing al ‘in de lucht’ sinds gisteren. Wat ‘fijne’ onderhuidse frustratie, gewoon over de onzinnige kleine dingetjes in het leven. Niet echt tastbaar, maar het moet er wel uit. En tja, dan is het wachten op een gelegenheid. Geprobeerd het op een kussen uit te leven, maar dat wilde niet. (Waar is zo’n bokszak als je hem nodig hebt?) Van me af geprobeerd te schrijven in dagboekie, ook weinig resultaat behalve wat leuke onzin voor het nageslacht. Vanmiddag waren al een paar rommelige PHP scriptjes het slachtoffer, hup weg ermee, alles in de prullie. Vanavond kwam dan de apotheose en het ideale slachtoffer. De Senseo, die al een tijd regelmatig lekt en al één keer eerder om onduidelijke reden niet meer dicht of open kon. Geen beweging in te krijgen. Ditmaal ook niet -zoals die eerdere keer wel- met een waterpomptang. Muurvast zat het kreng. Dat had ie beter niet kunnen doen. Om kort te gaan; Senseo is niet meer. Kan ik eindelijk weer gewoon een bak koffie zetten, dat geklooi met dat veel te kleine waterreservoir begon me al gruwelijk de keel uit te hangen. Dus hebben Mark en ik maar een lekker Grolsche tot ons genomen. Is ook lekker. Morgen komt Truus de Koffiefeeks weer van zolder, en haal ik lekker een pak eerlijke D.E. Goudmerk. Filters had ik (toeval?) deze week al van de kast gehaald en erin gelegd.
Misschien morgen nog een foto van de remains. Handig zo’n dakterras. Ik schat zeker driehonderd stukjes. En veel goedkoper dan een pc, zo’n koffiemakert!

Is dat niet ook en Frans Bauer albumtitel ? Hoe het ook zij, ik wou u even laten weten dat het prima gaat met de smijtkampioen van gisteren. Vandaag kan niet veel mij van mijn stuk brengen. Net naar de markt gelopen om erachter te komen dat het kermis is. Huu, kermis. Niet mijn favo plekje. Maar dan gaan we gewoon lekker terug naar huis, en genieten even van de sporadisch aanwezige zon vandaag. Lekker hoor. Ontdekte ook net dat iets wat ik recent gezaaid heb nu is opgekomen, maar ik weet niet meer wat het is. Het waren pitjes van het een of ander. Zien er niet uit als sinaasappels, want die zijn veel groener in mijn herinnering, maar wat dan wel ? In ieder geval weer een leuke ontdekking zo op je dakterras, al die regen en zon heeft een hoop leven in de brouwerij gebracht daar. Ben vooral content met de onbestemde paarse bloemetjes die her en der opduiken waar de hommels helemaal wild van zijn, Een drukte van belang is het, mits droog en niet te winderig.
Ik neem me voor om als het weer zonnig en droog is een rondje door de ‘tuin’ te maken hier en van alle verschillende groeiende dingetjes een foto te maken voor hier. Zal dat gezellig worden zeg. En morgen gaan we als het weer het toelaat en de batterijkes vol zijn foto’s maken op de kermis. Kijken of we wat mooie make-updozen en plaatjes voor de lens kunnen krijgen. Zou toch moeten lukken, nietwaar ?

Hasta la pasta!