Ja hoor, de kogel is door de kerk. Laten we maar niet beginnen over welke kerk doorzeefd is, voor we ook daar weer een discussie over krijgen. Misschien beter: de kogel is door de kerk/synagoge/moskee/tempel. De negerzoen bestaat niet meer. Vanaf nu eten we alleen nog maar Buys zoenen. Geloof jij het? Er is weer een groepje geweest dat zich meende te moeten wenden tot de fabrikant van die zoentjes omdat men zich gekwetst voelde door deze ‘racistische’ benaming. O hoe zalig dat er tenminste nog echt belangrijke missers in deze wereld worden rechtgezet. Wie vertaalt dit stukje prietpraatproza even in een wat neutraler geheel? — De zigeuner keek zuchtend uit het raam. Waarom lag hij hier in een ziekenhuisbed, terwijl buiten de zon zo heerlijk scheen ? Ach, waarom, natuurlijk wist hij wel waarom. Het was allemaal begonnen met die Belgische wafel die hij deelde op een terrasje met die lekkere meid in haar French maid outfit. Wat een lekkertje was het. De French kiss waarmee hun kortstondig avontuur begon na het nuttigen van de wafel was veelbelovend. In gedachten had hij haar al alle hoeken van zijn slaaphoekje in de woonwagen laten zien. Hmm, op zijn Grieks leek hem ook erg lekker met dit kippetje. Na de zoen was het snel bekeken. Ze ging met hem mee. Dat het een hoertje was of moest zijn geweest wist hij ook wel. Dus voor de zekerheid maar een condoom opgesnord. Met de Franse slag hees hij zich in het rubber. Zonder die bescherming zou sex met haar gelijk staan aan Russisch roulette. Oei wat was ze heet. Nog voor hij goed en wel ingepakt zat hees ze hem boven op zich. Die had zeker geen Spaanse vlieg nodig om op stoom te raken! Het ging er wild aan toe en al gauw was het condoom verdwenen zonder dat ze het merkten Binnen no-time waren ze beiden uitgeput. “Wat ziet je linkerbeen er vreemd uit.”, zei ze plompverloren. “Gebroken?” -”Nee, ik heb Engelse ziekte gehad als kind. Daardoor is het een en ander een beetje vergroeid.” Ze lachte naar hem. “Kennelijk is dat niet het enige dat vergroeid is aan je, tsjonge wat een grote, daar zou een neger zich niet voor schamen zeg. Lekker hoor!”. Hij glimlachte en bood haar een peuk aan. “Nee, ik rook niet. Heb je niks te eten?” Hj keek om zich heen, vond een pot Jodekoeken en bood haar die aan. “Hmm lekker!”, zei ze en nam er meteen twee. -”Ik heb ook nog ergens een blik met Turks fruit als je zin hebt.” -”Nee laat maar, dit is prima.” Hij stond op en ging douchen. Toen hij uit de badcel stapte zag hij dat ze weg was. Hij baalde als een stekker. Hij rommelde wat in een laatje en vond nog een zakje met wat coke. Lekker, dacht hij, dat kan ik gebruiken, een opkikkertje. Hij mengde het spul met een beetje bakpoeder en water en kookte het op een lepel. Daarna legde hij de droge klontjes crack op een folietje om het te Chinezen. Basen was toch wel lekkerder dan gewoon snuiven, bedacht hij. Weldra was ie weer het mannetje. Een geslaagde dag, zo oordeelde hij. Alleen de volgende ochtend was het gedonder begonnen. Jeuk aan zijn zakie, pukkeltjes, rode uitslag. Bingo dus. Toch iets cadeau gekregen van die trut. De dokter was er snel uit. Opname, zware antibioticakuur, direct. Klotewijven ook altijd! Hij zuchtte nog eens. Zo saai en stil hier. Niks te beleven, en dankzij dat stomme infuus kon hij zijn bed nauwelijks uit. De deur van zijn kamer ging open en het mokkel van de keuken kwam binnen met de eetlijst. “Wilt u die invullen meneer, dan kom ik hem straks weer ophalen. En wilt u straks iets lekkers bij de koffie ? Ik heb Buys zoenen!” -”Ja lekker, doe maar, en de koffie graag zwart.” Hij bekeek de lijst, en kruiste wat aan: Duitse biefstuk, Macedonische groenten en blanke vla toe. Lekker. Tenminste iets wat hem beviel hier. — Zo, leef je uit! (Heb ik een zieke geest of wel?)