Vandaag weer twee berichten gezien die mijn frustratie- en irritatiemeter weer flink doen uitslaan. Een baby moet ‘zelfstandig’ het land verlaten omdat de toen nog net ongeborene niet of niet op de juiste manier is aangemeld bij binnenkomst. Naar ik begrijp is de moeder de dag van aankomst in Nederland bevallen, erkent of erkende de vader het kind niet en daarom moet het kind nu weg. De ouders niet, wel de baby. Het zal wel weer op de een of andere manier loslopen, nadat deze kwestie weer voor tumult gaat zorgen in de tweede kamer. Mag ik tenminste hopen. Maar hoe kan het toch dat we keer op keer met zulke haast absurdistische acties van bijvoorbeeld het IND worden geconfronteerd? Er moet toch iemand zijn, een persoon, man of vrouw, die uiteindelijk deze beslissing heeft genomen? Wie doet zoiets, en wat is er mis in zo’n organisatie dat het geen eenmalig incident is? Dan is er toch iets wezenlijkers aan de hand daar, of ben ik nou gek? Als dit 10 jaar terug gebeurd zou zijn, had ik me NIEMAND kunnen indenken die onder zo’n besluit zijn handtekening wil zetten. Erg genoeg kan ik me vandaag de dag wel voorstellen dat er gekken zijn die dit normaal vinden. Meer en meer voel ik me een vreemde in eigen land. Toegegeven, ik ben nooit een nationalist geweest die trots zijn Nederlanderschap uitvent, maar voor dit soort idiotie schaam ik me ronduit. Tien jaar terug zou iemand die zoiets naar buiten bracht ook onmiddelijk uit de roulatie worden genomen en onder behandeling worden gesteld van een psychiater denk ik, nu zitten er mensen in de hoogste overheidsorganen die om deze ‘daadkracht’ geprezen worden. Bericht twee betreft een bekeuring wegens ‘nutteloos rondhangen’, door een agent uitgereikt aan iemand die buiten ergens op een vriend stond te wachten. Ik wil niet eens waar die dan precies rondhing, dat is denk ik al bezijden het probleem. Mag ik GODVERDOMME op openbaar terrein staan waar ik maar wil? Al stond de overtreder alleen lekker uit zijn neus te vreten of doelbewust een stoeptegel op te warmen, who cares!? Ook hier houd ik er rekening mee dat de bekeuring uiteindelijk wellicht niet betaald hoeft te worden, maar waarom moet het zover komen dat eerst een rechter of officier van justitie zich hierover moet buigen? Voelt dan niemand zich zelf verantwoordelijk meer ? Vanavond in Hart van Nederland hield Tak een pleidooi voor het kort geding. 365 dagen per jaar kun je dag en nacht de rechter vragen zich over kwesties te buigen waar tijd een factor is. U wordt aangemoedigd dus, door een specialist, om met uw geneuzel naar de rechter te stappen. Wat komt er zoal voor de rechter ? Man en vrouw die het niet eens zijn over de naam van hun pasgeborene, een prinses en haar man over omgangsrechten met de hond en meer van die flauwekul. Ook weer een uiting van gebrek aan eigen verantwoordelijkheid. Als je volwassen bent kun je zoiets toch onderling wel oplossen? Is het echt al die moeite en kosten waard daar een buitenstaander over te laten beslissen? Misschien verklaart deze tendens ook de voor mij onbegrijpelijke acceptatie door ‘de massa’ van de inperking van steeds meer individuele vrijheden. Kijk in de stemwijzer en zie dat van de zetelkanshebbende partijen er slechts twee of drie zijn die persoonlijke vrijheden belangrijker achten dan bestrijding van terrorisme, de grootste dooddoener van onze tijd. Ik denk dat ik droom, en op een dag ontwaak uit deze nachtmerrie en zie dat het allemaal niet echt waar is. Zoniet, HELLEP!
Archive for October, 2006
Vervreemding
Leuke-oomsyndroom
Ik heb het geprobeerd te verdringen, ben ervoor in therapie gegaan, heb jarenlang elk contact met kinderen angstvallig vermeden, maar het mocht allemaal niet baten, ik ben De Leuke Oom. Trots ben ik er niet op. Ik denk dat iedereen hem namelijk stiekem haat, de leuke oom, dat de leuke oom slechts verhullend Leuke Oom genoemd wordt, net zoals je oerlelijke eerste vriendinnetje thuis ‘lief’ werd gevonden. Leuke Oom wordt uitgenodigd op feestjes, met kerstmis of op oudjaarsavond, louter en alleen omdat niemand zich kan voorstellen dat de sukkel iets wat op een leven lijkt heeft en er in iedereen wel iets van een geweten huist. Ik ga er dus van uit dat ik u ergens tegen kom op een feestje. Ik pak de neus van uw kinderen, die ik steevast als spruiten, rugrats of monsters aanduid, in mijn vuist, ik vergast u op flauwe woordspelingen (spoortweelingen), misschien val ik uw ‘Ik vind…’ wel in de rede met “Wat jij vindt moet je naar de politie brengen!”, ik pak de tampons op uw toilet in elk afzonderlijk in als zuurtjes, in een velletje wc-papier (u raadt het al: pleepapjee!), vraag de vrouwelijke singles steevast ‘om een foto van henzelf, “voor Sinterklaas, opdat die vast weet wat ik dit jaar wil hebben!”, beantwoord de vraag hoe het met me gaat volautomatisch met “Mager maar gezond!”, prikkend in mijn te dikke buik. Ik haal onleuke stukjes uit cabaretshows aan die u pas herkent als ik heb verteld wie het was. Ik ben de meester van de kliesjees, plagiaat en tegeltjeswijsheden. U is gewaarschuwd, nu kunt u er nog van afzien mij uit te nodigen. U weet dat het te laat is als u de deur voor me opendoet en ik u met een welgemeend “Heee pannenkoek!” begroet en u feliciflapstaart met de verjaardag. Komt u onverhoeds en/of noodgedwongen een keer bij mij langs, vraag dan niet om iets fris, want u weet het antwoord al!
Nieuwe lezers googlen
[waarschuwing: wie niet tegen grove taal kan (ik denk aan mevrouw de Vos uit St. Allejezuskerke bijvoorbeeld), of te jong is om termen als kut, lul of dikke tieten te lezen, die moet dit blogje maar overslaan. Zolang google en yahoo het maar lezen zit ik geramd!]
Net als (bijna) iedereen met een weblog geniet ik van aandacht, hoe meer lezers hoe meer vreugde. In het archief van charlottes web kwam ik (ja Nicky, jij…) een bericht tegen over de zoektermen waarmee mensen haar site bereiken. In een grijs verleden heb ik zoiets voor mijn eigen site eens onderzocht, toen die nog op mijn lokale server gehost was. De gekste dingen kom je tegen, en uiteraard veel vage, ranzige of ronduit bizarre woordcombinaties. Wie weet kan ik wat nieuwe lezers werven door hier eens goed van leer te trekken over plassex, piss & shit, kinky bitches et cetera. Nu is de kunst niet alles in een simpele reeks te kwakken, want daar krijgen die fucking zoekmachines snel genoeg lucht van. Maar als ik zo af en toe een leuke term als dubbele penetratie gebruik moet het wel lukken. Ik reken dan ook op een nieuwe horde geile motherfuckers die hier belanden op hun zoektocht langs sex met dieren -wat volgens velen heel erg bah is, maar volgens anderen juist erg lekker en helemaal niet erg zolang Fifi of Jumper het vrijwillig doet- of sex met young chicks, iets dat nog steeds bij wet verboden is. Wat me doet denken aan die keer dat we bij iemand thuis shoarma aten en hij een vage porno dvd aanzette met de veelbelovende titel ‘Natte tienersloeries’. De hele enge dames die erin figureerden waren uiteraard helemaal geen tienermeisjes, eerder vroeg oud geworden rijpe veertig-plussers, en dan ook nog Duits! Zulke films werken averechts, wie daar een harde lul van krijgt, Joost mag het weten. Ik zal de komende weken de statistieken goed in de gaten houden en zien of het aantal hits sterk toeneemt. Wie weet ga ik dan nog meer experimenten doen, om zo te ontdekken welke combinaties van zoektermen voor veel nieuwe hits zorgen. Misschien blijken wel heel veel mensen sex met Femke Halsema te willen vinden, of de stijve lul van Jan Peter Balkenende te willen zien. Zij liever dan ik. Wacht eens, als ik nou de namen van populaire sluts als Britney Spears en Christina Aguilera er eens in gooi, zou dat helpen? Of Paris Hilton, ook al zo’n sexpoes. Hmm, sexpoes is vast uit de mode, dat vervangen we door hete slet of zo. Vind ik persoonlijk ook wel een leuk plaything voor een keertje. Ja, ik hou van cheap sluts. Verbaast je dat nog? Nee toch! Strakke latex outfits, high heels en zo, allemaal up my alley. Zoals veel van de lekkertjes op de foto’s die Roesje vrijwel dagelijks plaatst op haar razend populaire weblog. Ook mooie wallpapers te vinden daar, met strakke snollen. Zo, nu gaan we eens achterover leunen en afwachten wat er komt. Het zal enige tijd duren neem ik aan voor de search engines mijn verzameling sex related shit gevonden hebben. Misschien nog een foto erbij van een lekker jong sletje, dat maakt het helemaal af!
Uiteraard ben je van harte uitgenodigd om in de reacties je hele ranzige gerelateerde vocabulaire te spuien! Sla je slag!
Gaaaaaaaaaaaap
Is het u opgevallen dat alles meer en meer in het teken van terrorisme is komen te staan? Fijne postbus 51 spotjes, rampoefeningen op het station ‘voor als er een aanslag wordt gepleegd’, politici die elkaar voor de camera verdringen om hun ideetjes ter bestrijding van aan de man te brengen, alweer een hopeloze rechtzaak tegen Samir A., onze eigen Osama. En voor u het weet doet u er aan mee. Zeg nou zelf, had u voor de 9/11-aanslagen echt geboeid zitten kijken naar een nieuwbericht van vijf minuten over een sukkel die zijn eenpittertje per ongeluk in een appartementencomplex boort? Voorpaginanieuws was het nu. Stel je voor dat de vuurwerkramp in Enschede een paar jaar later was geweest, ondenkbaar dat het dan als terroristische aanslag zou worden gepresenteerd? Het is allemaal zo voorspelbaar, en vooral saai. Ik denk dat ik me eerder doodverveel met al dit nieuws dan door een aanslag om het leven kom. Kon een dappere strijder met Arafat-choker me vroeger nog wel opwinden, nu is het net zo spannend als laten we zeggen de Gouden Kooi. Ik zou bijna gaan hopen dat er echt weer een oorlogje wordt gestart, dit maal tegen de leuk onvoorspelbare Noordkoreanen. Met kernbommetjes, altijd mooi op televisie. Hoe Kim Jung Il een lange neus maakt tegen Amerika, da’s pas leuk! Kan dat niet, dan doe ik hierbij een oproep aan Talpa de Kooitijgers van vuurwapens en crack te voorzien. Dan wil ik ook nog wel eens kijken.
Their Finest Hour
Alweer heeft De Televisie een markt aangeboord. Naast de al jaren populaire kookdemonstratieprogramma’s, met name de BBC is er gek op, krijgen we nu een legertje mediabete onderscheiden krokettenbakkers voorgeschoteld in suffe programma’s waarin de Kookheld mindere goden de tricks of the trade bijbrengt. De kijker mag nog wel zelf een slag slaan naar de getoonde toverkunsten, hier en daar staan de ingredienten en bereidingswijze vermeld op internet, maar het gaat uiteindelijk alleen maar over de magische receptuur die de superchef op zijn slachtoffers loslaat. Het moet dan ook allemaal leuk en lollig zijn, in elk geval voor de kijker. Of het personeel van de tentjes waar de Blijkers, Olivers en Ramseys hun opwachting maken er ook blij mee zijn is maar zeer de vraag. In moordtempo veranderen de heren zo’n beetje alles aan zo’n restaurant of bistro, liefst door veelvuldig te vloeken en mensen in hun hemd te zetten. om ze vervolgens ‘liefdevol’ weer aan te moedigen het anders te doen, want zo leuk op televisie. Deze week zag ik de tv-ongechikte Herman Blijker zijn dikke worstlijf -met sigaar- in een onderzeeer proppen, de kookterm larderen kwam bij me op, om Onze Jongens bij de Marine van de vette hap af te helpen. Arme jochies. De scheepskok, een knul met zo te zien de creativiteit en kookintelligentie van een frikandel, die met zijn holkoksmaatjes meemocht met Ome Herman, naar Rotterdam om daar te zien wat lekker, niet vet, eten is, deed krampachtig zijn best een beetje volwassen houding aan te nemen, maar je zag hem lijden. Voorbeeldjes met bloemkool, witlof, pasta carbonara en gecarameliseerde ananas werden op tafel getoverd. En in plaats van het dagelijkse dozijn frikandellen een minuscuul plakje zuurdesembrood met mosterd, augurkjes en rauwe ham. Dat was het magische recept van Herman. En het Grote Plan werkte! Nu zouden de koks het helemaal anders gaan doen, zoveel inspiratie hadden ze opgedaan. Terug op de varende sigaar bewezen de boys Hermans gelijk: met veel aplomb en tromgeroffel kregen de zeelieden hun eigen creatieve uitspatting op de bordjes: witlof a la Herman, pasta Carbonara a la Herman en toe ananas a la Herman. Het tussendoortje, u raadt het al, een plakje zuurdesembrood etc. Nou geweldig hoor! Nu hebben ze tenminste 1 alternatief voor biefstuk met friet. Of er meer ‘eigen werk’ op tafel komt ? Tuurlijk niet. Schitterend. Natuurlijk vreten de matrozen inmiddels weer gewoon vette hap, na de koks even gekielhaald te hebben. Herman vindt het allemaal best, die legt weer een extra plakje ham op zijn broodje en de kijker is weer een klein uurtje armer. En wat voor Blijkers werk geldt, kan zonder meer worden toegepast op de truuks van bijvoorbeeld Gordon Ramsey, die als een wervelwind zieltogende vreetzaaltjes oplapt. De echte stimulans komt waarschijnlijk niet eens van die mannen, maar door het alziend oog dat continu aanwezig is op de werkplek van het normale personeel. Als de storm weer geluwd is valt langzaaam de routine weer in, nu met een ontevreden eigenaar die zich al weer rijk rekende na de plotselinge opleving en mega-omzet. Face it, als je geen horecazaak runnen kunt, dan gaat een kuurtje Herman of Gordon daar niets aan veranderen. Heel even krijg je het Ratelband-Tsjakka! effect, maar al snel begrijp je zelf ook weer dat je gewoon een middelmatige prutser bent. Als we al die zaken ‘een jaar na…’ zouden zien vallen al die Grote Meesters keihard van hun voetstuk. Hebben we het laatste nu gezien op dit gebied ? O nee, het begint pas! We hebben nog die homofiele kookneger, Joop de originele kookgek Braakhekke, die oersuffe zijige kok bij Carlo en Irene en vast nog een aantal triesto’s die een schnabbel ruiken. Op de site van de BBC is zelfs een heel leger met ‘beroemde koks’ te zien en ik geloof zeker dat we hier ook nog een aantal nu nog onbekende toptalenten hebben rondlopen. Tenslotte kan ook weer niet iedereen meedoen bij de Jostiband. In elk geval krijgen we er nog minstens een bij. Ali B. Want die piemel weet werkelijk overal wat vanaf, zo lijkt het. Alleen het format is nog even zoeken, want onze knuffelige rapnaffer wil natuurlijk kost wat kost ‘vette shit’ op tafel toveren.
O . . I N
Pakt u er even een banaantje bij? Dan past u namelijk zo leuk in het beeld van de bananenrepubliek waarin wij kennelijk leven. Waar tweede kamerleden zich drukker maken om het voorgenomen opheffen van het bejaardenspelletje Lingo dan om het even welk wezenlijk onderwerp. Er wordt wel geroepen dat de afstand tussen politiek en burger te groot is, maar als ik onze hoofdwelp jeepee hoor zeggen dat ‘hij de teleurstelling wel begrijpt [...], want wie ziet presentatrice Lucille Werner nou niet graag?’ kan die afstand voor mij wel weer wat groter. Denk Grand Canyon. Behalve dat yours truly allesbehalve vrolijk wordt van het centenbakje van juf Werner is het toch van de pot gerukt dat de premier van een zichzelf respecterend land dergelijke banaliteiten uitkraamt? Ik wil niet weten dat degenen die namens en voor ons beslissingen nemen graag naar Lingo kijken, van pannekoeken met stroop houden of stiekem een harde plasser krijgen van Lucille. Zie je het voor je? Huuuu. Oei, ben ik nu vrouwonvriendelijk? Vooruit, ik hoef ook niet te weten dat minister Pijps (ja, dat was de ingefluisterde gok van een of ander blond mokkel bij Jensen op de vraag of zij drie ministers uit het huidige kabinet kon noemen en nee wij keken niet vrijwillig naar Jensen, puh-lease!) gaat glijden bij de aanblik van Jeroen Pauw. Kneuteriger dan dit kan het niet worden lijkt me. En uiterst voorspelbaar heeft MAX, de enige echte rollatoromroep, zich opgeworpen als redder in nood met een actie tot behoud van Lingo. Pure discriminatie van ouderen!, aldus MAX, de geplande aflegging van het suffe spelletje dat nu al zo’n kleine 20 jaar bestaat. Wat mij betreft zenden ze Lingo de hele dag uit, scheelt kennelijk een hoop looprekken, wandelstokken en skoetmebiels in de supermarkt. Natuurlijk is dit non-issue tekenend voor de deplorabele staat waarin het Nederlandse televisie-’gebeuren’ zich bevindt, even tekenend als voor de besluiteloosheid van de politiek. Het opdoeken van de publieke omroepen zou een peulenschil moeten zijn, de verzuiling is echt wel historie, maar de zielige mevrouwtjes en meneertjes blijven angstvallig af van de omroepen, bang als ze allemaal zijn voor electoraal verlies. Zonder blikken of blozen keurt Den Haag allerlei dubieuze wetten goed die hard ingrijpen in onze privacy of portemonnaie, maar de televisie is heilig. Nederland? Staat NIET op de kaart!
Schoorsteenvegers
Nou, het was me een middagje zaterdag. We zouden ‘even’ de schoorsteen vegen. Helaas waren de voor de gelegenheid opgetrommelde tentstokken eigenlijk net te lang om onderlangs de haard in te kunnen, dus zou L. even het dak op gaan. Eerste slachtoffer was het dakraam. Het kozijn bleek zo verrot dat de ruit er even na het weer sluiten van het ding spontaan uitgleed. Meeste glas gelukkig in de goot, een klein deel belandde in de winkelstraat, waar helaas geen orgelman stond. Ook meteen gezien dat er stukken dak verteerd zijn, geen leuke boodschap voor de huisbas, want allemaal asbest. Dakraam provisorisch gerepareerd met een stuk board (die L. kan ook alles!) en alsnog een poging binnenlangs, met verzaagde tentstokken met tieraps bijeengehouden. Heerlijke zwarte bende in de kamer. Liggend op zijn rug in de haard wist L. de rotzooi er weer uit te kietelen. Het was nodig ook. Aan A. was het toevertrouwd na het reinigen een flinke fik te stoken in de haard, zo dat alle roet in de haard zelf keurig is weggebrand. Ziet er als nieuw uit. Heel gezellig allemaal, een stofzuiger- en vuilniszak vol as en roet, alles weer aan kant en het bier deed de rest. Ik mag dat wel, een dagje gezellig slap ouwehoeren, en intussen het halve huis verbouwen, alles onder de zooi. M. zou een hartverzakking gehad hebben denk ik. Maar die was er dan ook niet bij. Bedankt allemaal voor een leuke middag en avond.
laatste reacties