Archive for January, 2007

27
Jan

Daadkracht

Nee, dan de daadkracht van de demissionaire regering. Ha, met hullie maak je de kachel niet aan hoor. Als je soms denkt dat er een troepje zielige eigengeilers zit die maar wat aanklooien voor hun mooie salaris en publiciteit, dan heb je het mis. De wereld zal nooit meer hetzelfde zijn, dankzij de kordate kudde in het pluus. Lachen op je paspoort mag niet meer (clownsschmink nog wel), de hypotheekrente blijft onaangeroerd, de rijke bejaarden blijven veilig voor de grijpgrage vingertjes van links, maar u hoeft niet meer te vrezen voor een te vette gehaktbal! Ziedaar, wat een prachtstukje visie, daadkracht en recht-door-zee-vaart! Vanaf nu mag de gehaktbal niet meer dan 25% vet bevatten, tegen 35% vroeger. Zo, dat zal een aardschok teweeg brengen, ho ho ho!
Pas dus op als u vanavond balletjes draait, voor u het weet staan er drie pliessies op uw stoep om uw gehaktbal uit te wringen. Dat kan een dure grap worden hoor.

Ik zal er wel weer naast zitten, maar vandaag is toch echt zo’n dag dat ik denk in een aflevering van Monty Python’s Flying Circus te zijn ontwaakt. Iets minder drinken denk ik, zou wel eens kunnen schelen. Denk dat ik even een kopje boter moet nuttigen. Knap ik vast van op.

27
Jan

Zielige mannetjes

Ach guttegut, alweer werden onze dappere prentenschrijvers beledigd deze week. Eerst moesten ze echt heel erg een jasje in beslag nemen van een meiske waarop een poppetje plast op het pliessielogo en nou hebben de speurneusjes twee jochies geverbaliseerd omdat ze een foto online hadden staan waarop ze te zien waren, middelvinger naar de camera, staand op de motorkap van een echte pliessiewagen. Stoer hoor.
Zijn ze nou echt allemaal even sneu als hun lichtend voorbeeld Koos Spee die jarenlang (tevergeefs) zijn persoonlijke strijdje moest en zou voeren tegen de mannetjes van de tuftuf-club? Zeg, heren en mevrouwen pliessies, doe es effe lekker normaal en ga boeven vangen. Wie de naam Koos Spee even niks zegt: da’s dat zielige naar plas ruikende kereltje dat in al die pliessievangthardrijdersprogrammaatjes uitlegt waarom het allemaal zo is dat we bonnen krijgen alsof ie tegen een debiele kleuter praat.
O jee, als ik nou maar geen procesverbaal krijg. Hooeoeoeoeoee, hellep….

27
Jan

Raak geschoten

Een week geleden bracht Zembla een documentaire over het gokverslavings- en witwasbeleid van Holland Casino. Kennelijk kwamen de aantijgingen hard aan, want H.C. heeft een heus tegenoffensief ingezet. Paginagrote advertenties in Metro en Spits (en wie weet welke dagbladen nog meer, ik lees geen papieren kranten) en een verse website waarop het standpunt van het casino nog eens dunnetjes uit de doeken wordt gedaan. Een orkaan van marketingbullshit overigens. Kennelijk doet het nogal zeer allemaal. Maar we blijven hard ‘nietes’ roepen. Duh.

Maar kom toch, is er werkelijk iemand te vinden die gelooft dat een bedrijf dat bestaat bij de gratie van goklustigheid ooit een wezenlijke rol zal spelen in het beteugelen van de verslaving?  Hoe lang wil men deze klucht nog voor realiteit laten doorgaan?

Zowel voor witwassen als verslavingsopsporing: Het was niet onmogelijk geweest alle transacties van elke klant te volgen in het casino: simpelweg alleen geld of jetons wisselen als de speelpas overlegd kan worden is genoeg. Zo is duidelijk wie wanneer speelt, hoeveel hij wisselt, en wat hij allemaal speelt. Goed, er zullen wat haakjes en oogjes aan zitten, maar het is goed mogelijk, en het is geen toeval dat zo’n systeem er niet is.

Nou vind ik persoonlijk dat niet H.C. maar de overheid de blaam treft. H.C. is in de eerste plaats toch een bedrijfsmatig opgezette goktent, de overheid is degene die tracht een monopoliepositie van dit bedrijf te verdedigen met de kul dat zo de gokverslaving wordt tegengegaan. Wou men ook met droge ogen beweren dat Lotto, Staatsloterij, Krasloten en Toto ook bedoeld zijn om gokverslaving te bestrijden? Vandaar al die advertenties en tv-commercials zeker?

Het is inmiddels ook wel duidelijk, nu andere partijen aan de grens staan te dringen om in Nederland gokfaciliteiten aan te kunnen bieden, dat het om de centen gaat, en niet om de arme gokverslaafde.

Het is te hopen dat we niet al te lang meer moeten luisteren naar de oneigenlijke discussie over wie nou wel of niet helpt gokverslaving tegen te gaan. Als het de overheid menens is trekt ze zich terug uit het hele H.C.-verhaal, en beperkt ze zich tot de controlerende en restrictieve taak. In die situatie hoort normale concurrentie te bestaan. Europa zal uiteindelijk ook een streep trekken door deze absurde situatie.

En Holland Casino raad ik aan te stoppen met de onzinnige en kansloze poging het beeld instand te houden dat juist dit bedrijf de gokverslaving in Nederland beperkt en een stevig anti-witwasbeleid heeft. Kijk eens goed om je heen in je eigen zaak, zou ik de heren ‘boven’ willen zeggen. Als al je klanten zien wat er gebeurt, en veel van je personeel hetzelfde opvalt, dan moeten jullie dat toch ook kunnen zien.
Of vinden jullie het nog steeds niet verdacht als een of andere gladjakker met bodyguard op zes roulettetafels tegelijk staat te spelen, bij elke draai ruim drieduizend euro per tafel en over de hele tafel verspreid inzet, steeds kleine bedragen wisselt en binnen een uur weer vertrokken is? Een gezellig avondje speelplezier ziet er volgens mij heel anders uit.

Oftewel: H.C.: Speltip 1. Weet wanneer je moet stoppen.

23
Jan

The Bonnie Situation – Bonnie Returns!

Zo, en nu zal Bonniebeep ons eens bewijzen dat ze helegaar wel intelligent is! Ze gaat een tweede IQ-test doen. Als uiterst onpartijdig en deskundig persoon heb ik de -zeer pittige- test vast voor haar in elkaar gezet. Wil jij hem ook eens proberen? Ben jij misschien wel net zo clever als Bonnie St. Claire?

Op naar de Big Bonnie IQ Test! Veel succes!

20
Jan

Wat wil je later worden?

Oud! Dat was het enige dat ik kon bedenken toen mij op de lagere school die vraag werd gesteld. Niks dokter, piloot, brandweerman of transseksuele paaldanser, de normale droomtoekomst van een gezonde Hollands jongen. Achteraf snap ik wel waarom. Ik was als kind vaak moe, en zag huizenhoog op tegen die dingen waar andere kinderen naartoe leefden: gymles, schoolzwemmen, voetballen, noem maar op. Ik kon jaloers voor de ramen van het bejaardenhuis in de buurt staan kijken naar de oude baasjes die ’s ochtends al zaten te kaarten, een biljartje legden, en vooral niks zaten te doen, lekker in een flauw zonnetje achter glas. Nou ben ik van alles geworden in mijn leven, maar oud, nee, dat ga ik hoogstwaarschijnlijk niet halen. Om toch een beetje mijn doel te realiseren ben ik vroeg begonnen een oude mopperkont te worden, oudbakken grapjes te maken, en liefst lui onder een dekentje op de bank te liggen.
Wie zijn droom wel heeft waargemaakt is Miguel Grima. Hij had twee dromen denk ik: burgemeester worden en rechtszaken voeren. Dat is ‘m gelukt, en hoe! Hij heeft het geschopt tot burgemeester van het mooie Spaanse dorpje Fago en heeft in die hoedanigheid zeker veertig rechtszaken gevoerd tegen de bewoners ervan. Let wel, het inwonertal van Fago bedraagt 18, waarvan twee kinderen. Dus gemiddeld 2.5 rechtszaak per inwoner. Grima genoot kennelijk van de macht die hem was toebedeeld en deed lekker precies wat hem goeddunkte. Hij verbood herders (waarschijnlijk ruim de helft van de bevolking) hun schapies door de straten van Fago te dirigeren, weigerde nieuwkomers in te schrijven, en kreeg zelf onlangs een rechtszaak aan zijn broek wegens het slaan van een vrouw. Moet kunnen Miguel!
Helaas helaas, Miguel wist misschien niet dat zijn dorp in potentie het criminele centrum van de wereld was. En dat werd hem fataal.
Miguel Grima is niet meer. Hij is vermoord. En, zeker een vermelding in het Guinness Book of Records waard: het hele dorp is verdachte in deze zaak. Zoiets verzin je niet, en het is een schitterend script voor een bizarre film lijkt me. Once upon a Time in Spain. Ik zie Harmonicaman al staan, geleund tegen de pui van een groezelige tapas-bar. “¡Hey, cabron!Doe je ogen dicht en draai deze film vast af. Wie koopt de rechten!?

Het enige dat dit verhaal nog kan overtreffen is als blijkt dat alle overige inwoners van Fago als kind op de vraag wat ze later wilden worden antwoordden met: Moordenaar!

19
Jan

Dromen moeten dromen blijven

Het is waar, helaas. Veel van je wensdromen verliezen hun waarde zodra ze gerealiseerd (kunnen) worden.
Hoeveel loterijwinnaars zijn er niet tegen aan gelopen, die jarenlange droom van een Porsche bleek veel waardevoller dan die uiteindelijke echte. Na een week of zes blijkt een Porsche ook maar een auto, eentje die helemaal niet van drempels houdt bovendien en in Nederland bijna nergens kan doen waar Porsches voor gemaakt zijn.
Ik heb iets soortgelijks aan den lijve ondervonden. In mijn studententijd was ik de trotse bezitter van een heus aquarium. Een miniscuul glazen bakje waar alle visjes de moord in stikten en de algen de enige winnaars waren. Toch was het een dierbaar bezit, en hoeveel zaterdagmiddagen ik met mijn ex in zo’n aquariumhuis heb doorgebracht, dromend van de mega-bak die er ooit zou komen, later, als ik groot en rijk zou zijn, weet ik niet meer precies, veel in elk geval. Het aquariumhuis, het was een klein stukje hemel op aarde.
Toen we in 1999 terug verhuisden naar Enschede, twee dikke salarissen en een heuse villa rijker, gingen we uiteindelijk maar weer eens kijken, misschien vonden we wel die glazen badkuip waar ik van droomde. Eigenlijk konden we zonder moeite elke bak betalen die er stond, en hem ook meteen vol laten pleuren met de mooiste vissies en plantjes. En toen keken we elkaar aan en wisten allebei: de droom was kapot. Het onbereikbare gaf de fantasie zijn kracht. Het aquariumhuis zag er ook ineens een stuk minder hemels uit. We zijn weggegaan, hebben ons heel stil gehouden, de pijn van dit besef ten volle laten binnenkomen, en we zijn nooit meer terug geweest.
En nu heb ik er weer zo een. Toen ik in de krant las dat KPN een rechtszaak had aangespannen om het Belgische Mobistar te laten verbieden het ‘KPN-groen’ te gebruiken omdat dat onlosmakelijk zou zijn verbonden met het merk KPN, wilde ik meteen ook iets doen met die o zo herkenbare kleur groen. Ik zag websites in groen, spullen in dat groen, ik droomde soms zelfs groen.
En nou lees ik vandaag dat Brussel KPN in het ongelijk heeft gesteld, en dat de kleur dus niet geclaimd kan worden als intellectueel eigendom of zoiets. Ga ik even kijken op de KPN site, waar overigens verrassend weinig groen meer te vinden is, kan ik niet anders concluderen dat het eigenlijk een vreselijke poepkleur is. Veel te groen. Potverdomme. Alweer een droom aan gruzelementen.

Dus, hoe zwaar het me valt: Britney, Pamela, kom maar niet. Ben bang dat jullie ook tegen gaan vallen in het echie. Niet huilen, jullie vinden wel weer iemand.

19
Jan

IQ-Bonnie Update a.k.a. “The Bonnie Situation”

Ooooooo, het lag helemaal niet aan Bonnie’s Korsakov IQ, het kastje was niet goed, aldus Bonnie. Helemaal niet zo heel erg vilein meldt de Telegraaf en passant dat haar score lager was dan die ooit door orangoetan Sandy werd behaald (75). En wij maar denken dat we iets moois hadden ontdekt. Nee, sorry Bonnie, dan hebben we niks gezegd! Is ook niet raar, komt vaker voor. Vraag maar aan de SDU, die hebben ook voortdurend last van niet goed werkende kieskastjes. Dus, eerherstel voor Bonnie, bij deze. Bonnie is een vakvrouw, dat jullie het even weten. Bonnie rulez. En dat ze in die sherryshow met Viooltje toevallig heel erg vaak met een glas gezelligheid in beeld komt is ook niet haar schuld. Hebben de ratten van Tien bewust zo gemonteerd, allemaal om Bonnie zwart te maken. En het was kouwe thee trouwens, dat je dat ook effe weet. Moeten wij ons verder maar behelpen met de korstjes die de media ons verder toebedeelt. Heeft iemand misschien ooit bijgehouden hoe hoog Georgina’s score was? Of had zij toevallig hetzelfde kapotte kastje als Bonnie-dear?

Je ziet zo dat Bonnie er echt heel fris en fruitig bijloopt!

Hee Bon, nogmaals, sorry. He, weet je wat je doet? Een truuk die heel goed werkt, is een Frans Bauertje op TV. Alleen doe jij het dan omgekeerd. Laat jij een live lever-scan mooi in full-colour in beeld brengen, zodat wij allemaal zien dat je 100% tiptop in orde bent! Maak je over wachttijd geen zorgen, jij hebt immers connecties in de branche. Bel gewoon dokter Bernard, dan is het zo gepiept.

Dag lieverd, zie je gauw weer!

18
Jan

IQ-Bonnie

Hij is weer voorbij, de Nationale IQ-test. Ik heb hem niet gezien en dus ook niet ‘gedaan’ dit jaar. Ik weet zo wel dat ik slim ben. Naar verluidt wordt het gemiddelde IQ in Nederland langzaam maar zeker hoger. Op zich bekeken kan dat natuurlijk niet, de score wordt immers bepaald door de eigen resultaten af te zetten tegen het gemiddelde, waarbij het gemiddelde per definitie 100 is. Maar in verhouding tot oude resultaten blijkt wel dat mensen kennelijk steeds meer brainpower krijgen.
Of je nou 90, 100, 120 of 140 scoort, het maakt voor je levensgeluk niet uit, wel over je abstractie-, leer- en begripsvermogen. Men is het er niet over eens wat er nou precies gemeten wordt of wat je hebt aan een IQ-score, maar je mag gerust stellen dat iemand met een IQ onder de 80 echt heel anders naar de wereld kijkt dan iemand met een IQ van 150. Men stelt wel dat onder de 75 er sprake is van zwakbegaafdheid. Ik heb ooit iemand ontmoet die in de 60 scoorde, en geloof me, dat was al een openbaring. Categorie ‘veters strikken: lastig’. Waar we ons Nationale Drankorgel Bonnie St. Claire dan moeten scharen weet ik niet. Iets zegt mij dat -hoewel ik haar nooit hoog heb ingeschat- haar score in de laatste IQ-test van, schrik niet, 52 (!!!) wel eens iets met Korsakov of iets dergelijks te maken kan hebben. Anders is het nog knap dat ze ooit de tekst van een heel liedje heeft kunnen onthouden. Deze week toch maar eens naar die Talpa/Tien Borrelteven kijken. Moet haast wel iets te lachen opleveren. Van de ’sympathieke vakvrouw’ Viola Holt weet ik al dat het een onbeschofte takketrol is (ik heb ooit de pech gehad namens de Hartstichting de Vijf Uurshow te moeten bezoeken), maar Bonnie ‘52′ St. Claire moet haast wel een ongeleid projectiel zijn. ‘t Zal je kind maar wezen!
Proost, Bonnie!

18
Jan

Memory Lane

Kinderen, niks voor mij. Echt niet. Zal er nooit aan beginnen, daar ben ik nu wel achter. Dus verwacht hier geen leuke foto’s van kwijlende babies of de open wonden van de moeders die ze hebben voortgebracht. (Prima programma, dat ‘De Bevalling’ destijds bij SBS6, zelfs mijn ex genas acuut toen ze voor het eerst in zo’n frikandel speciaal keek zal ik maar zeggen. Het ‘wonder’ van de geboorte. Ja, doei!). Wat ik echter heel goed snap, is dat ouders heel blij zijn met hun kroost, hun eerste ditjes en datjes, grappige bekkies die ze trekken, de idiote strapatsen die ze uithalen, iets wat allemaal verdwijnt zodra de zelfbewustheid en het gevoel voor schaamte hun intrede doen.
Er is maar een manier om die tijd vast te houden: maak foto’s en film je kinderen. Van mijzelf zijn er helaas heel erg weinig foto’s, en film hadden wij toen nog niet thuis. Dat vind ik oprecht jammer. Het grootste deel van mijn jeugd is nergens op de gevoelige plaat vastgelegd, op een paar walgelijke schoolfotograaf-kiekjes na. Helaas, niks meer aan te doen. Maar ik wens alle kinderen van nu oprecht toe dat hun ouders ze eindeloos fotograferen, opdat ze later een prachtcollectie hebben van hun eigen koddige kinderstreken. Dat zo’n verzameling ook voor derden zeer genietbaar kan zijn bewijst zusjezusje.nl, een uiterst genietbare verzameling foto’s van Juul en Daan, die door vader Frans uitgebreid zijn gefotografeerd en op deze mooie site terecht zijn gekomen.
Frans heeft bovengemiddeld talent voor fotograferen en foto’s bewerken, dat is duidelijk. Ik snap dat dat niet voor iedereen is weggelegd, maar zelfs als jouw foto’s meer doorsnee zijn, je kinderen en jijzelf zullen ooit dolgelukkig zijn met een complete verzameling van het opgroeiend addergebroed. Een paar tips die je kunnen helpen veelzeggende foto’s te schieten.

1. Begin vroeg met fotograferen, zorg dat je je camera kent.
2. Maak vooral foto’s van kinderen in hun eigen wereld. Dus niet geforceerd glimlachend, poserend op een stoel, maar spelend, boos, verdrietig, dwars, ziek. Alles is goed. Weg met die aangeklede poppetjes, gekamde haren, schone smoeltjes.
3. Schiet zoveel je maar kan en bewaar de echt goede foto’s apart, durf kritisch te zijn en rommel weg te donderen of in een mapje ‘bagger’ te bewaren.
4. Hoe meer je ze fotografeert, des te natuurlijker zullen ze reageren op de camera.
5. Vul niet elke foto met precies 1 compleet kind. Maak detailopnamen, of neem juist de omgeving mee die de foto haar karakter geeft. Zoals Frans laat zien, ook hun speelgoed speelt een rol in hun leventjes.
6. Ben niet bang om ‘awkward’ moments vast te leggen. Vaak is het alleen jouw eigen gene die je in de weg zit, de ‘dramatische’ foto’s blijken uiteindelijk de meest ontroerende.
7. Een kind leeft een halve verdieping lager dan jij. Neem je foto’s zo mogelijk vanuit hun perspectief. Ga plat op de grond, duik mee de zandbak in, en desnoods het zwembad. Met een beetje oefening…
8. Vreemde standpunten werken ook. Op de badrand staan, tussen de kindervoetjes door, door een gat in een schutting, noem maar op.
9. Neem vaker een camera mee, gebruik desnoods (liever niet) je gsm. Feestjes, de speeltuin, MacBurgerKingDonalds, allemaal dankbare -kleurrijke- omgevingen. Zelfs de supermarkt werkt.
10. Zorg dat paps en mams zelf ook hier en daar op de foto staan met de uk. Jij verandert immers ook.
11. Koppel foto’s eens aan de dag waarop ze gemaakt zijn, fotografeer een kind ook eens met een krant of eigentijds boek of tijdschrift. Grote reclameborden kunnen een dankbare hulp zijn.
12. Heb je een waardevol moment te pakken: schiet schiet schiet. Al maak je honderd foto’s, kost zeker met digitale camera’s geen hol. En kies later de goede eruit. again, be selective! De rest: vuilbak!!!
13. Als je durft (waarom niet!), leer jezelf knutselen met digitale foto’s. Zat software voorhanden, en nog veel meer tips en trucs online te vinden hoe je dingen het best kunt doen.
14. Ga je die weg op: blijf af van de standaard ‘leuke’ filtertjes. Allemaal heel leuk voor even hoor, die nep-waterverfimpressies, houtskool-bewerkingen en noem al die troep maar op. De toets van goede fotobewerking: als het goed is zie je naderhand niet 1-2-3 wat je nou precies hebt uitgespookt met een foto. Subtiel is het toverwoord. Geloofme nou: het is LEEEEEELUKKKK al die pauperfilterzooi. Tenzij je van woonwagenmooi houdt misschien. Keep it simple. Geen enge kaders, gewoon strak, simpel, tijdloos. Het gaat om de foto, niet de poespas eromheen.
15. Geniet! Vergeet niet van het moment zelf te genieten. En zie het fotograferen niet als een ‘must’. Stel geen absurde eisen aan jezelf. Laat werk van anderen je inspireren, niet ontmoedigen.
16. Heb geduld met kinderen. Laat ze hun gang gaan. Als het lukt ze in een compositie te krijgen zonder dat ze het vervelend vinden, componeer er vooral op los, maar als ze niet willen, LAAT ZE. Voor je het weet heb je een kind met een schurfthekel aan fotocamera’s. Als dat gebeurt kun je het bijna wel vergeten. Het moet een leuke of niet terzake doende bijkomstigheid zijn. Lukt het een keer niet, jammer dan. Je kunt problemen voor zijn door vooruit te denken. Heb je een kinderpartijtje, zorg dan vooraf voor goed licht, laat je kinderen als het kan daar gaan spelen waar ze geen last van jou hebben en jij mooie platen kunt maken.

Ik hoop oprecht dat zusjezusje.nl een inspiratie mag zijn voor je. Zelfs ik heb ALLE foto’s bekeken, iets dat ik zelf nooit had verwacht. Het blijven tenslotte kinderen.

NB. Let maar eens goed op: Frans maakt prachtprenten, maar ook hij heeft allengs heel veel bijgeleerd. De eerdere foto’s (achteraan in het album) zijn duidelijk ‘gewoner’ dan zijn meer recente platen. Gewoon door het te doen dus, te experimenteren. Maar petje af voor deze prachtsite, Frans! En dank aan Switchbl8 voor de link.

16
Jan

YESSSSS!

Na een jaren slepend conflict met Getronics, mijn laatste werkgever, vol frustratie, ergernis en financiele problemen is er vandaag eindelijk een doorbraak bereikt tussen de vakbond en de ex-werkgever. Op alle punten heb ik gekregen wat ik wilde, aldus de korte samenvatting van de mail van De Unie. Uiteraard moet ik enige voorzichtigheid betrachten, niet juichen voor de papieren daadwerkelijk binnen zijn, maar dit is echt een prachtresultaat na jaren afzien. Kan ik eindelijk weer nornaal leven.

Iedereen die me in deze kwestie gesteund heeft, met goede raad, een luisterend oor, een schouder of afleiding: bedankt bedankt bedankt! Zonder jullie had ik het bijltje er misschien al bij neer gegooid.

Dan ga ik nu mijn pokerboeken maar weer eens afstoffen, ten slotte kan er weer ‘gewerkt’ worden aan een nette bankroll. Deal me in!




Archief



laatste reacties