Na alle perikelen met Speedlinq, het gezeik met Essent en Getronics (om niet te spreken over de perikelen rond Nicky’s ex-werkgever) raakt een mens zijn vertrouwen kwijt in het hele idee van service. Tel daarbij de horror-stories van vrienden en bekenden en het beeld vervaagt verder.
Daarom des te leuker te ontdekken dat er nog steeds uitzonderingen zijn. Zo had SwitchBL8 onlangs het genoegen eens buitengewoon correcte en adequate dienstverlening van KPN te krijgen. Ook hij had zich al voorbereid op een robbertje ‘door de telefoon’, maar het bleek niet nodig te zijn een vechthouding aan te nemen. Al zijn vragen beantwoord en zijn problemen verholpen.
Hier gaf deze week Nicole’s pc definitief de geest. Na een langdurig (succesvol) backupproces en één reboot bliepte de compu hysterisch in diverse toonsoorten. Nou ja, hij heeft een jaar of vijf zijn werk gedaan, en het beestje had al erg weinig geheugen van een type dat alleen nog voor grof geld tweedehands verkrijgbaar is, dus ergens misschien gelukkig dat hij de geest geeft vóór we toch maar nieuw geheugen en nog wat ontbrekende dingetjes aangeschaft hebben.
Dus ik vandaag alle onderdelen bij elkaar sprokkelen op het net, op zoek naar de beste combinatie van spullen tegen de meest gunstige prijs. Tweakers’ Pricewatch is daarvoor trouwens de eerst aangewezen plek. Zoals meestal zijn de producten allemaal net bij weer een andere leverancier goedkoper, dus het is even puzzelen.
Vanwege eerdere goede ervaringen en het feit dat ze vlakbij zitten kijk ik altijd even of cdromland in Breda de gezochte producten verkoopt en, zo ja, of de prijs niet al te veel verschilt met die van de web-stunters. Drie van de zeven items op mijn shortlist waren in elk geval voorradig en niet ongunstig geprijsd. Jammer dat de rest dan weer net niet op de productlijst voorkomt. (De meeste reguliere leveranciers (met een winkel dus) hebben veel meer in huis dan op internet te vinden is.)
Dus besloot ik toch even een mailtje te sturen met de vraag of ze de ontbrekende onderdelen misschien ook in huis hebben.
Binnen een uur had ik mijn antwoord: alles leverbaar, prijzen niet te zeer verschillend van de postordertoko’s en bovendien werd ik erop gewezen dat één van de artikelen wel degelijk in de ’standaard’ productlijst op het net staat, keurig met de link.
En het aanbod bij vragen met dezelfde persoon contact op te nemen, niet via een of andere anonieme helpdesktroela.
Dat vind ik nou service. Snel, vriendelijk, volledig en correct. Ik heb het anders meegemaakt, ook in de computerbranche kan ik zeggen. De herinneringen aan leugenachtig, onbeschoft en arrogant gedrag van slecht geïnformeerde eikels in (soms ook veel te dure) zaken als Vobis, MyCom en Alternate zijn nog springlevend). Voor zulke dienstverlening betaal ik graag die paar procent extra.
De ergste zaak was voor mij een tent in Breda die ook al lang niet meer bestaat, laatste filiaal zat (voor de locals misschien duidelijk welke ik bedoel) vlak bij het van Coothplein, ik denk aan de Markendaalseweg. Toppunt van leeghoofdigheid, gladde aansmeerpraatjes en alleen maar van die iets te auberginekleurige pakken om te jonge gel-mennekes.
Dus, de pluim van deze week gaat naar CDROMLAND! Zeker als je in de buurt van Breda woont of er regelmatig komt, als computerspeelgoed wel eens op je boodschappenlijstje staat, loop er eens binnen. Laat je niet foppen door de vage buurt, het is een keurige, grote zaak EN je kunt er voor de deur gratis parkeren. Kom daar nog eens om in de stad!
O ja, voor wie het boeit, de onderdelen die besteld gaan worden:
Dektop systeemkast
Moederbordje
Processort
Stillere CPU-koeler
RAM Geheugen
Harddisks (2x in raid-1)
Nieuwe spiekerts voor Nicky’s herrie
Uiteraard pik ik de nieuwste pc in voor het zware werk en gaat de Nickster op mijn pc spelen. (Geen zorgen lief, je nieuwe keyboardje en muis mag je houden hoor) Nu even op het geld wachten he Nickydear?
Nee nee, geen geëmmer over ‘onze Pim’ vandaag. Kom zeg, as if! Neen, vandaag ontving ik een mogelijk zeer aantrekkelijk zakelijk voorstel waar ik zeker meer van wil weten. Ik zie veel tripjes naar de States aan de horizon, bakken met geld en zoveel chemicals als ik maar kan verstouwen. Te mooi om waar te zijn? Leest u even mee!
Nou is mijn Engels plotklaps erg roestig geworden, dus een helder antwoord opstellen viel niet mee, maar ik denk toch dat Brian en baas Ho (wees gerust, de hoerenjoke is voor een volgende mail) wel interesse zullen hebben in mijn diensten, gezien onze gedeelde interesse in de chemie. Even klikken om mijn antwoord ook te zien.
Continue reading ‘At your service!’
Gelukkig zijn er ook nog onderzoekers die niet als een kip zonder kop achter de klimaffia aanlopen en ook iets milieu-en-klimaat-gerelateerds kiezen als onderwerp. Er zijn namelijk ook andere zaken van groot gewicht die onder de loupe dienen te worden gelegd, wetenschappelijk te worden uitgeplozen.
Zo blijkt maar weer dat 25% van De Nederlanders hun bek branden als ze pasta proeven om te controleren of deze gaar is. Hoe heb ik ooit zonder die kennis kunnen functioneren? Mijn wereld is op slag veranderd. Ik kijk uit het raam en zie de zelfde meute door de winkelstraat sjokken, maar nu in de wetenschap dat van elke vier passanten er één wel eens met hete-pasta-blaren in de mond rondloopt. Niet van soep, aardappels of escargots met knoflookboter maar van pasta! Het nadeel van wetenschappelijk onderzoek is dat het doorgaans alleen maar méér vragen oproept. Zo wil ik nu weten of dat dan vaker vrouwen of mannen zijn, hoe oud de gemiddelde pastaproever-met is, blond of donker, hoeveel procent van de bevolking überhaupt pasta controleert op gaarheid, hoeveel procent om te beginnen wel eens pasta kookt! Enfin, ALLES wil ik weten.
Het leven is voorwaar niet makkelijk!
Zoals ik onlangs berichtte heeft Google DouleClick aan zijn portfolio toegevoegd, waarop zelfbenoemde markt-waakhond Microsoft het waarschuwende vingertje opstak: Pas op mensen! Dit is niet goed, een groot bedrijf als Google moet niet nog een grotere greep op de internetmarkt krijgen, aldus een van Bill Gates’ Steve Ballmers loopjongens. En het regende opiniestukken over de gevaren van die acquisitie. Als Google 3,1 mld dollar betaalt voor een spammerette zal er wel veel uit te halen zijn. Het grootkapitaal regeert!
De Microsoftkneus die even zijn finest hour had, zou die zich nu oprecht heel diep gaan zitten schamen, nu zijn werkgever, zo bezorgd als ze zich voordeed, nu zelf ineens bijna het dubbele (6 mld dollar) biedt voor Aquantive, een soortgelijke onderneming als DoubleClick? Hoe geloofwaardig ben je dan zelf eigenlijk? Als ik Ballmer was zou ik me over dit soort tegenstrijdigheden in woord en daad eens druk gaan maken. Maar ja, ik ben maar een eenvoudige boerenlul, en wat ik vind moet ik naar de politie brengen, zo is me al eens verteld. Kennelijk is de maatschappij al zo murw geslagen door de onaflatende stroom bagger die via de media wordt uitgestort dat slechts een handjevol mensen zich nog druk maakt om dit soort draaikonterij. Het belang van geloofwaardigheid en onkreukbaarheid is kennelijk aan forse inflatie onderhevig.
Nee, dan Bokito. Die vond het welletjes dat dat malle wijf hem steeds voor lul zette en hem uitdaagde. Er werd in de sapjesbar op het gorilla-eiland al besmuikt gegrinnikt en de eerste moppen over de zilverrug deden al de ronde. Bokito zag het met lede ogen aan en besloot dat het tijd was zijn geloofwaardigheid te herstellen en alle roddels de kop in te drukken. En nam de gewraakte sprong toen hij zag dat het mens bij het buitenverblijf stond. Voor het effect maakte hij bewust nog wat dingen stuk, de media wil ook wat te smullen hebben, maar het ging hém alleen om die bitch. Als een lappenpop sleepte hij haar gezellig achter zich aan. Had niemand hem gestopt had ie haar mee teruggenomen, kop van romp gescheiden, de beste stukkies opgepeuzeld en haar tronie, bij wijze van waarschuwing, op de toog in de sapjesbar geplant. Zo, wie had er nog wat?
Het effect op het eiland is nu al merkbaar. Er wordt niet meer om hem gelachen en ook al zit hij voorlopig binnen, geen hond aap die zich nog waagt aan gedurfde uitspraken over Bokkie.
Misschien dat iemand dit verhaal ook eens aan Steve Ballmer kan vertellen.
Je hebt er verder niks aan, maar ik vind het een mooi voorbeeld van het combineren van diverse moderne technieken: op deze site kun je tijdens de Giro d’Italia (en in juli de Tour) live gegevens van enkele renners in de koers volgen. Hartslag, snelheid en hoogte worden direct online gezet en in grafiekjes zichtbaar gemaakt. Bovendien kun je op elk moment met één klik precies zien waar die renner op dat moment fietst op een kaart van Google Maps. Ook al kan het allemaal nog wat soepeler en mooier, het is leuk gedaan en bedacht.
Tja, het heeft ‘even’ geduurd, maar vandaag toch zelf de helpdesq maar weer eens gebeld van de ISP.
Wat blijkt? Ook al staat er achterop de modems PSTN, op de ONDERKANT staat achter het typenummer een heel klein i’tje. Een i van ISDN. Dus blijk ik drie ISDN-modems te hebben ontvangen. De PSTN is voor het aansluiten van een telefoon op het modem die niet via de VoIP aansluiting werkt. Geen idee hoe dat dan wel moet werken achter een splitter, maar wat maakt dat mij uit.
Hadden ze er een handleiding bij gedaan, had ik het geweten. Hadden ze het gevraagde modem gestuurd (Zyxel single port ipv Speedtouch Multiport Wireless), dan had ik het geweten. Nu wist ik het dus niet, en op de gok een modem op een ISDN lijn prikken…. 120 Volt ipv 50 maakt een analoog modem in no-time tot een rokende, stinkende plastic doos waar je niets meer mee kunt.
Maar goed, met instemming van juf helpdesq toch maar aangesloten, en jawel, het werkt zonder problemen. Kwestie opgelost. Wel dertig euro armer aan belkosten met die lui. Die gaan we toch maar even in mindering brengen op de factuur. Nu nog even een analoge foon opsnorren en we kunnen bellen. De voicemails komen netjes en snel in de email-brievenbus terecht. Prima.
Kunnen die andere twee modems morgen naar het postkantoor retour richting speedlinq.
En heb ik -tenzij ze nu doodleuk extra kosten voor het door hun gestuurde verkeerde modem gaan opvoeren- voor niks een luxe router/modem ipv het basismodel. Eigen schud dikke bult. Puh-lak.
Snelheid is mooi, steeds tussen de 15 en 17 megabit/sec down en 1.4 up. De eerste gig aan torrentspul is alweer binnen in goed twee uur.
Zou hiermee het drama dan afgelopen zijn? Let’s hope so!
Op het gemak hier hangt een leuke NRC-pagina uit 2004 met daarop een aantal lijstjes, ingezonden door lezers van die krant, variërend van ‘Favoriete zelfmoordplekken’ tot een verzameling vogels die een of andere vogelaar graag nog eens tegenkomt in het wild. Het best gelezen, onthouden en aangehaald wordt zonder twijfel het lijstje ‘Dingen die ik moet onthouden om te voorkomen dat mijn vrouw ontdekt dat ik ook van Sandra houdt’. Van het speuren naar lange haren in de auto, je wel douchen maar niet met zeep na een nacht met Sandra, tot aan je SMS-jes wissen. Ach ja, niets menselijks is ons vreemd. Deze week ontdekte ik nog een belangrijke om in je achterhoofd te houden mocht je ooit met dit bijltje hakken: Leen je ooit je telefoon uit aan je reguliere partner, loop dan eerst je hele T9 woordenlijst door. Nicky’s belding ging onlangs immers stuk, dus kreeg ze mijn vorige mobieltje als vervanger. Nu meldt ze me om de haverklap -grijnzend- welke verdachte vondsten ze heeft gedaan:
- “Lief, volgens mij staan neuken en likje niet in T9 hoor, normaal. En de naam A. ook niet, evenals heuptasje en cup.”
En ik al die tijd maar volhouden dat ik vóór haar altijd single was en zo en zeker nooit vies-is-lekkere dingen gedaan heb. Wéér een zorgvuldig opgebouwd kreukloos imago aan barrels, nondeju!
Het Eurovisie Songfestival, hoe zeer het ooit ook bedoeld was als een a-politiek, verbroederend muzikaal evenement, is uiteindelijk toch een ordinaire schertsvertoning geworden. Niet alleen hebben de heaumeaux het kitschpartijtje ingepikt (of dit nou is gebeurd nadat Willeketje Alberti tot Moeder aller Flikkers werd uitgeroepen of dat ze die titel kreeg opgeprikt nadat de ‘crew’ haar zag stralen in het Songfestival is me niet helemaal duidelijk. Terry Wogan had overigens een pracht-omschrijving voor halfbejaarde Willeke in die episode: Holland’s most favourite grandmother), maar sinds de doezepwehn niet meer door een vakjury (niet dat dat hier veel voorstelde: Willem Duys, Jacques d’Ancona, Loes Haasdijk, dat soort types) maar door het plebs worden toegekend is het helemaal gedaan met de beoordeling puur op muzikale en choreografische kwaliteiten. Net zo zeer als de keuze voor ‘onze’ zangeres Edsilia als het liedje geschreven door haar hubby Tjeerd niets zegt over de kwaliteit van song, singer of haar concurrenten. Nog verder van het ideaal zijn de ‘voorronden’ waarin het enorme aantal deelnemers moet worden teruggebracht tot een in één avond te overleven collectie slaapliedjes. Wie, zoals Engeland, Duitsland en nog een aantal ‘rijke’ landen, veel bijdraagt aan de organisatiekosten, die hoeft niet mee te doen aan een voorronde en kwalificeert zich automatisch voor de finale.
Inmiddels heeft iemand de moeite genomen de vermeende stemming-op-basis-van-vriendjespolitiek te analyseren. Verwachte en werkelijke uitkomst: inderdaad, het stemgedrag is uitermate voorspelbaar. What a shock, nietwaar? Naar het schijnt heeft Scandinavië een goed pact, met Oost-europa, de Balkanlanden met name. We zullen het zien. Dat ‘wij’ niet gaan winnen lijkt me op voorhand duidelijk, dat de ‘kenners’ hier gaan roepen dat ons liedje echt potentie heeft ook.
Teach-in heeft ooit nog (onbedoeld of stiekem toch niet?) zeker extra gescoord vanwege de Engelse slang-betekenis van Ding-a-dong (Die vleesdildo (met dank aan Nicky) die in je broek hangt, die ja), wie nu wil winnen kan beter meteen zijn ambassadeurs met cadeautjes op pad sturen en concurrent-vriendelijke politieke beslissingen nemen. ‘Turkije BIJ Europa!’ zal het vast goed doen, of ‘Meer Polen aan het werk in Nederland!’ Ik hoop dat de Finnen, wetend dat ze sowieso goed in de punten vallen, dit jaar een tandje bijzetten en in plaats van die verklede mafkezen van vorige editie nu een koortje kwijlende halfnaakte zwakzinnigen laten schreeuwen tijdens een live-piercing-act.
Overigens, als Engeland of Nederland wint dit jaar vreet ik mijn schoen’ op en ga bij Jan nieuwe kopen.
Mijn voormalige werkgever had zich waarschijnlijk geprikt aan een spinnewiel, of misschien gewoon aan een pootje van een computerchippie, maar er is iets veranderd. Een prinsje zal iemand wakker gekust hebben (in mijn dromen kust ie nooit, maar schopt ie, of hengst met zijn goedendag) want er is een ‘voorschot’ gestort. A month’s worth aan pietermannen op de bankrekening. Het prinsje zal wel van de vakbond zijn trouwens. Waarvoor dank! Den aanhouder wint!
laatste reacties